Η τερηδόνα είναι μια από τις πιο συνηθισμένες οδοντικές παθήσεις, από την οποία πάσχει το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού.
Προκαλείται από τα μικρόβια του στόματος, όταν αυτά μεταβολίζουν υδατάνθρακες (όπως η ζάχαρη) από τις τροφές μας. Κατά τον μεταβολισμό τους παράγουν οξέα που προσβάλλουν τους σκληρούς ιστούς των δοντιών (την αδαμαντίνη και την οδοντίνη) καταστρέφοντάς τους, δημιουργώντας μια κοιλότητα η οποία επεκτείνεται συνεχώς όσο δεν αντιμετωπίζεται.
Σε περίπτωση που η βλάβη δεν έχει φτάσει στον πολφό του δοντιού, ένα σφράγισμα είναι συνήθως αρκετό για την θεραπεία της τερηδόνας, αποκαθιστώντας τα μέρη του δοντιού που έχουν προσβληθεί.
Οι οδοντικές εμφράξεις γίνονται με δυο ειδών υλικά: Το αμάλγαμα και την σύνθετη ρητίνη.
-
Το αμάλγαμα είναι ένα κράμα διάφορων υλικών όπως ο ψευδάργυρος, ο χαλκός, ο κασσίτερος και ο άργυρος σε συνδυασμό με υδράργυρο. Αυτού του είδους οι εμφράξεις συγκρατούνται μηχανικά από τους ιστούς του δοντιού και δεν δημιουργούν χημικούς δεσμούς με αυτούς. Αν και το αμάλγαμα έχει εξαιρετική αντοχή στις μασητικές δυνάμεις, απαιτείται ειδική παρασκευή του δοντιού και πολλές φορές είναι απαραίτητο να τροχιστεί υγιής οδοντικός ιστός για την συγκράτησή του αμαλγάματος. Για αυτό το λόγο πλέον χρησιμοποιείται σε περιορισμένες περιπτώσεις.
-
Η σύνθετη ρητίνη είναι ένα πολυμερές υλικό υψηλής αισθητικής, καθώς χρωματικά μιμείται τέλεια το φυσικό χρώμα του δοντιού, και με τις ρητίνες νεότερης γενιάς η αντοχή στις μασητικές δυνάμεις είναι ισάξια με του αμαλγάματος αν όχι μεγαλύτερη. Οι ρητίνες δημιουργούνε χημικό δεσμό με το δόντι κατά την συγκόλλησή τους και δεν απαιτείται περεταίρω τρόχισμα τους υγιής ιστούς του δοντιού.
Η έμφραξη γίνεται με τοπική αναισθησία. Ο τερηδονισμένος ιστός απομακρύνεται και η εναπομένουσα περιοχή του δοντιού καθαρίζεται. Τέλος, η έμφραξη αντικαθιστά πλήρως τα μέρη του δοντιού που είχανε προσβληθεί και αποκαθιστά την ανατομία του δοντιού.
